گزارشگری……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….20

 

1-6-6-مراحل تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از روش تحلیل مضمون……………………………………………………20

 

آشنایی با داده­ها…………………………………………………………………………………………………………………………………. 21

 

ایجاد کدهای اولیه…………………………………………………………………………………………………………………………….. 21

 

جستجوی مضامین………………………………………………………………………………………………………………………………..22

 

بازبینی مضامین……………………………………………………………………………………………………………………………………..23

 

تعریف و نام­گذاری مضمون­­ها……………………………………………………………………………………………………………….. 23

 

تهیه گزارش………………………………………………………………………………………………………………………………………….. 23

 

فصل دوم: چارچوب مفهومی…………………………………………………………………………………………………………………………..24

 

2-1-مقدمه……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..25

 

2-2-دین…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………25

 

2-3-رسانه………………………………………………………………………………………………………………………………………………………29

 

2-4-رابطه دین و رسانه…………………………………………………………………………………………………………………………………32

 

2-5-قالب گفتگوهای رسانه­ای……………………………………………………………………………………………………………………….41

 

2-5-1-توانایی­های مجری……………………………………………………………………………………………………………………………..46

 

2-5-2-ویژگی­های ظاهری…………………………………………………………………………………………………………………………….46

 

2-5-3-صدا……………………………………………………………………………………………………………………………………………………46

 

2-5-4-حرکات و اداها……………………………………………………………………………………………………………………………………47

 

2-5-5-میزان اطلاعات…………………………………………………………………………………………………………………………………..47

 

2-5-6-اعتماد به نفس…………………………………………………………………………………………………………………………………..48

 

2-5-7-توجه به زمان­

بندی…………………………………………………………………………………………………………………………….48

 

2-5-8-نوآوری در اجرا………………………………………………………………………………………………………………………………….48

 

2-6-تناسب قالب و محتوا………………………………………………………………………………………………………………………………54

 

2-7-مخاطبین و دسته­بندی آن­ها در نظریه­های ارتباطات…………………………………………………………………………..56

 

2-7-1-دیدگاه رسانه محور…………………………………………………………………………………………………………………………. 56

 

2-7-2-دیدگاه مخاطب محور……………………………………………………………………………………………………………………….57

 

فصل سوم: یافته­های تحقیق…………………………………………………………………………………………………………………………..62

 

3-1-یافته­های توصیفی………………………………………………………………………………………………………………………………….63

 

3-2-یافته­های تحلیلی(تحلیل مضمون)………………………………………………………………………………………………………..83

 

فصل چهارم: نتیجه­گیری و ارائه پیشنهادها……………………………………………………………………………………………………99

 

پیشنهادها……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..104

 

منابع……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..106

 

 

 

 

 

 

 

فهرست جداول                           

 

جدول1……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………17

 

جدول2……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………18

 

جدول3……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………63

 

جدول4……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………85

 

جدول5………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………….87

 

جدول6……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………89

 

جدول7……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………91

 

جدول8 …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..94

 

جدول9……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………96

 

شکل1…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..101

 

 

 

 

 

 

 

فصل اول:کلیات

 

 

 

  

 

 

• بیان مساله

 

در گذشته تا سال­ها تنها وسیله ارتباط مراجع دینی با مردم،‌ منبر بود. ارتباط کلامی روحانیت با مردم،‌ تنها وسیله و بهترین وسیله­ای بود که می­توانست بر مخاطبان تاثیر عمیقی بگذارد و جای هیچ­گونه جایگزینی را باقی نمی­گذاشت. با ورود تکنولوژی ارتباطی و اطلاع­رسانی از دروازه­های غرب، این­گونه نهادهای وابسته به مذهب، تعریف واضحی نسبت به ورود این نشانه­های تمدن غربی و ابزار و ادوات نوینی که می­توانست در تبلیغ مورد استفاده قرار بگیرد نداشتند و یا رویکرد غالب آن­ها سلبی بود که پس زدن شیوه­های نوین را در برداشت. در نتیجه طی سالیان، مذهبیون فاصله خود را از این گونه ابزار حفظ کرد. در این دوره(ایران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی)، بیشتر رسانه­های سنتی در خدمت تبلیغ دین بودند، از این رو، به رغم پخش برنامه­هایی با موضوع دینی در رادیو و تلویزیون، در کل یک رویکرد سکولار بر رادیو و تلویزیون ملی ایران حاکم بود.

 

پس از انقلاب اسلامی، با توجه به استقرار حکومت دینی و قرار گرفتن امکانات و ابزاری چون تلویزیون در اختیار حاکمیت دینی جامعه، این روند گونه­ای دیگر به خود گرفت. افراد دین­داری که تا این زمان، در نظام­های ارتباطی سنتی پرچم­دار بودند و همواره از رسانه­های نوین که در اختیار حکومت بوده، محروم بوده­اند، با شکل­گیری انقلاب اسلامی به ظرفیت گسترده و با اهمیتی از تکنولو­ی نوین دسترسی یافتند که این امر مستلزم بایدها و نبایدهایی در این زمینه بود. بهره­گیری درست و شایسته از رسانه تلویزیون، در انتقال معارف دینی می­توانست و می­تواند اهمیت این رسانه را در ایجاد جامعه­ای متناسب با اهداف و آرمان­های انقلاب و انقلابیون هرچه روشن­تر از پیش سازد. در واقع یکی از ثمرات انقلاب اسلامی ایران که بر اساس مبانی دینی شکل گرفت و تکامل یافت توجه ویژه به معارف دین مبین اسلام است. در نظام جمهوری اسلامی نیز تلوی