پایان نامه دانشگاهی : تعاریف DSM

تعاریف DSM

هنگامی که هراس اجتماعی اولین بار در DSM به عنوان یک طبقه تشخیصی معرفی شد، به عنوان شکلی از هراس خاص مفهومسازی شد. DSM-III اظهار کرد که “هم هراس اجتماعی و هم هراس خاص، به طور کلی متضمن محرکهای محدودی هستند. هنگامی که بیش از یک نوع آشکار شود، تشخیصهای چندگانه باید داده شود”. این حقیقت که اکثر افراد دارای هراس اجتماعی از موقعیتهای اجتماعی متعدد میترسند، توسط نویسندگان DSM-III تشخیص داده نشد، آنها نوشتند که، “به طور معمول، یک فرد تنها یک هراس اجتماعی دارد”. با این وجود، اگر فرد ملاکهای تشخیصی را برای اختلال شخصیت اجتنابی[۱] (APD) برآورده سازد، تشخیص هراس اجتماعی امکان پذیر نیست. این ملاکهای تشخیصی در DSM-III-R دستخوش تغییرات اساسی شد (۱۹۸۷، APA). اگر فرد از اکثر یا تمام موقعیتهای اجتماعی بترسد، تشخیص “نوع فرعی تعمیمیافته” در نظر گرفته می شود. بنابراین، اگر ملاکهای APD برآورده میشد، تشخیص هراس اجتماعی دیگر امکان پذیر نبود (انجمن روانپزشکی آمریکا، ۱۹۸۰). مطالعات به طور هماهنگی درجه بالای همپوشی بین نوع فرعی تعمیمیافته هراس اجتماعی و APD را گزارش می کنند (به طور مثال، هیمبرگ، ۱۹۹۶؛ اشنیر[۲] و همکاران، ۱۹۹۱). با توجه به اینکه ۶ تا از ۷ ملاک تشخیصی برای APD، مؤلفه های تعامل اجتماعی را دربرمیگیرد، این یافته خیلی تعجبآور نیست. علاوه بر این، یکی از معیارهای خاص غیراجتماعی برای APD در انتقال از DSM-III-R به DSM-IVاز بین رفته است (۱۹۹۴، APA) که همپوشی بین دو تشخیص را بیشتر کرده است. بنابراین، بسیاری از محققان، فایده حفظ دو طبقه تشخیصی را بر روی دو محور جدای DSM-IV مورد سئوال قرار دادهاند (هافمن و همکاران، ۲۰۰۴).

دانلود مقاله و پایان نامه

۲-۱۱-۱-۱: نوع فرعی تعمیم یافته[۳]

مطابق DSM-IV، “هنگامی که ترسهای فرد به اکثر موقعیتهای اجتماعی مربوط می شود” تصریحکننده نوع تعمیمیافته برای هراس اجتماعی به کار میرود (۱۹۹۴، APA). به هر حال، DSM-IV تعداد و نوع موقعیتهای اجتماعی را که نوع تعمیمیافته را به وجود میآورد، به طور واضح تعریف نمی کند. در نتیجه، گروههای پژوهشی مختلف، تعاریف عملیاتی را برای هراس اجتماعی و گروههای فرعی باقیمانده گسترش دادهاند که اندکی با هم تفاوت دارند و چنین چیزی، مقایسه مستقیم مطالعات تجربی را مشکل میسازد. مثلاً، ترنر[۴]، بیدل[۵]، تونسلی[۶] (۱۹۹۲) و استمبرگر[۷] و همکاران (۱۹۹۵) در صورتی که ترس افراد متوجه مهمانیها (گردهماییهای اجتماعی)، آغازکردن مکالمهها، یا ادامهدادن مکالمهها بود، آنها را به نوع فرعی تعمیمیافته اختصاص میدادند. یک نوع فرعی “مشخص” ( البته نه در DSM-IV)، نوعی بود که افراد از موقعیتهای عملکردمدار میترسیدند، مثل ارائه مکالمهها، صحبت در سخنرانیها، خوردن یا نوشتن در ملأ عام، و/یا استفاده از توالتهای عمومی. افراد اختصاص دادهشده به این گروه، شاید از موقعیتهای اجتماعی “اختصاصی” متعددی بترسند، ولی نمی شود از موقعیتهای اجتماعی “کلی” مثل مهمانیها یا مکالمهها بترسند. راه دیگر آن است که هیمبرگ و همکاران (۱۹۹۳) سه نوع فرعی احتمالی هراس اجتماعی را بحث کردند: “تعمیمیافته” غیرتعمیمیافته” و “محدودشده”. مطابق تعریف آنها، افراد دارای هراس اجتماعی غیرتعمیمیافته[۸] (NGSP) در حداقل یک حوزه اجتماعی گسترده، بدون تجربه اضطراب چشمگیر بالینی عمل می کنند. افراد دارای هراس اجتماعی محدودشده، اضطراب را تنها در یک یا دو موقعیت مجزا تجربه می کنند. به علت تعداد کم افراد دارای هراس اجتماعی محدودشده، اکثر مطالعات یا نوع فرعی محدودشده را در نظر نمیگیرند (هربرت، هوپ[۹]، بلاک[۱۰]، ۱۹۹۲) یا آنها را با گروه تعمیمیافته روی هم میگذارند (براون، هیمبرگ، جاستر[۱۱]، ۱۹۹۵؛ هافمن و همکاران، ۱۹۹۵؛ هافمن، راث، ۱۹۹۶؛ هولت[۱۲]، هیمبرگ، هوپ، ۱۹۹۲). تنها تعداد کمی از مطالعات، یک نوع فرعی را مطابق با نوع فرعی “محدودشده”ی هیمبرگ و همکاران (۱۹۹۳) در نظر گرفتهاند (هیمبرگ و همکاران، ۱۹۹۰؛ لوین[۱۳] و همکاران، ۱۹۹۳؛ مکنیل[۱۴] و همکاران، ۱۹۹۵؛ استین و همکاران، ۱۹۹۶). در تمام این مطالعات، این نوع فرعی به افرادی محدود شده بود که دارای اضطراب صحبتکردن در جمع بودند، رایجترین موقعیت ترسآور (هافمن و همکاران، ۲۰۰۴).

[۱] Avoidant Personality Disorder

[۲] Schneier F.R.

[۳] Generalized Social Phobia

[۴] Turner, S. M

[۵] Beidel, D. C

[۶] Townsley, R. M

[۷] Stemberger R.T.

[۸] NonGeneralized Social Phobia

[۹] Hope, D. A

[۱۰] Bellack A.S.

[۱۱] Juster, H. R

[۱۲] Holt, C. S