مدل سرمایه فکری اسکاندیا: اسکاندیا اولین شرکت بزرگی است که تلاش منسجمی برای اندازه گیری عوامل پویایی پنهان شناسایی کرده است. براساس این مدل عوامل پنهان سرمایه انسانی و ساختاری با هم سرمایه فکری را تشکیل می دهند. به عقیده بسیاری از محققان مدل اسکاندیا در فراتر رفتن از چارچوب های سنتی آنچه که ارزش و شرکت را بوجود می آورد موفق بوده است. این مدل در شناسائی نقش مشتری در ارزش آفرینی برای سازمان نقش مهمی داشته است. ( بونتیس،۲۰۰۰)

• مدل سرمایه فکری ادوینسون و مالون :این مدل بر مبنای مدل اسکاندیا  تدوین شده است . در این مدل، سرمایه بازار به دو سرمایه فکری و مالی تقسیم شده است. سرمایه فکری نیز دارای دو جز سرمایه انسانی و ساختاری است. سرمایه مشتری و سرمایه سازمانی در زیر سرمایه ساختاری قرار داده‌است. سرمایه سازمانی نیز شامل دو سرمایه فرایندی و نوآوری است(Sa´nchez-Can˜izares etal, 2007)

• مدل تکنولوزی بروکر : این مدل بوسیله بروکینگ مؤسس شرکت مشاورهای تکنولوژی بروکر ارائه شده است و اجزاء آن عبارتند از دارائی بازاری، دارائی انسانی، دارائی ماکلیت معنوی و دارائی زیر ساختی . این مدل بدلیل توجه به ارزش بازار شبیه مدل اسکاندیا است.

• مدل ارزیابی دارائی نامشهود: اسویبای در مدل خود نشان می دهد که دارایی قابل مشاهده یا ارزش ثبت شده یک سازمان برابر است با دارایی های محسوس منهای بدهی­های قابل مشاهده. به زعم وی نبایستی پول را تنها معیار تلاش انسانی دانست. سیستم حسابداری ۵۰۰ ساله بشری بایستی دانش غیر مالی و دارایی های نامشهود توجه داشته باشد. سیستم سنتی فقط ساختار درونی یا کارایی عملیاتی را محاسبه می کند و به دو مولفه نامشهود دیگر توجهی ندارد.

• مدل هوشمندی: این مدل در سال ۲۰۰۲ بوسیله یک انجمن علمی با هدف اندازه گیری سرمایه فکری ابداع شده است. در این مدل سرمایه فکری در بر گیرنده پنج بعد است اجزا این مدل عبارتند از:سرمایه انسانی,سرمایه ساختاری(سازمانی وتکنولوژی),سرمایه ارتباطی(تجاری واجتماعی).

• سرمایه فکری چن و همکاران: در این مدل، سرمایه انسانی پایه و اساس سرمایه فکری است. دانش، مهارتها و توانایی های کارکنان و طرز فکرهای کارکنان درباره کسب و کار است. به زعم چن سرمایه انسانی می‌تواند دانش را بوسیله تبدیل به سه جزء دیگر سرمایه یعنی سرمایه ساختاری، مشتری و نوآوری، به ارزش بازار و تجاری تبدیل کند(Chen et al., 2004).

• مدل سرمایه فکری مارواسچوما: مار و اسچوما سرمایه فکری را بصورت گروهی از داراییهای دانشی تعریف می‌کنند که به یک سازمان تعلق دارد و به عنوان ویژگی سازمانی محسوب می‌شود. سرمایه فکری با افزودن ارزش، به بهبود وضعیت رقابتی سازمان منجر می‌شود. مار و اسچوما در این مدل سرمایه فکری به ۶ طبقه تقسیم کرده اند. (روابط با ذینفعان ,منابع انسانی,زیرساخت های فیزیکی,فرهنگ سازمانی ,دارایی یا مالکیت معنوی,رویه ها و عملیات سازمانی).

• مدل سرمایه فکری برگردن : (کتاب مدیریت دانش)این مدل نیز مشابه سایر مدل ها می باشد و در برگیرنده سه بعد سرمایه انسانی، ساختاری و مشتری است. البته این مدل به رویکرد مدیریت دانش نیز توجه دارد.

• مدل سرمایه فکری بونتیس: بونتیس یکی از معروف ترین نظریه پردازان سرمایه فکری است وی در سال ۱۹۹۸ به سه نوع سرمایه انسانی، ساختاری و مشتری اشاره کرد(Sa´nchez, etal., 2007)